| خداش در همه حال از
بلا نگه دارد |
هر آن که جانب اهل
خدا نگه دارد |
|
| که آشنا سخن آشنا
نگه دارد |
حديث دوست نگويم مگر
به حضرت دوست |
|
| فرشتهات به دو دست
دعا نگه دارد |
دلا معاش چنان کن که
گر بلغزد پاي |
|
| نگاه دار سر رشته تا
نگه دارد |
گرت هواست که معشوق
نگسلد پيمان |
|
| ز روي لطف بگويش که
جا نگه دارد |
صبا بر آن سر زلف ار
دل مرا بيني |
|
| ز دست بنده چه خيزد
خدا نگه دارد |
چو گفتمش که دلم را
نگاه دار چه گفت |
|
| که حق صحبت مهر و
وفا نگه دارد |
سر و زر و دل و جانم
فداي آن ياري |
|
| به يادگار نسيم صبا
نگه دارد |
غبار راه راهگذارت
کجاست تا حافظ |
|